Werken en mama zijn

Twee kleine voetjes liggen tegen mijn rug, een handje houd mijn arm vast. Mijn wekker gaat en al gapend sta ik op. Mijn kleine meisje slaapt gelukkig weer rustig door mijn wekker heen, de wekker die vijf uur aangeeft. Veel te vroeg als je het mij vraagt maar om zes uur word ik toch echt op mijn werk verwacht om de werkdag te beginnen.

Drie dagen gaat mijn wekker zo vroeg en één keer in de vier weken ook op een zondag. Elke keer sta ik gapend op, rek ik mij uit en weet ik dat ik om kwart voor vijf pas weer thuis ben. Een lange werkdag van zes tot vier in de kou bij vijf graden. Één keer in de vier weken ook een weekje in de avond, dan gaat mijn meisje later naar de oppas. Kom ik midden in de nacht thuis en kruip ik zo stil als ik kan bij hun in bed.

Ik ben een wekende mama, drie bewuste dagen en tegenwoordig als operator… Blij? Nee ergens niet omdat ik liever deed waarvoor ik naar school ben gegaan, maar dan verwachten mensen helaas dat ik vier dagen kom en ik die extra dag geniet ik liever van mijn kleine meisje. Het idee dat mijn meisje al die dagen anders naar een gastouder of opvang moet vind ik naar. Wie voed mijn kind dan op waarvoor ik met alle liefde heb gekozen?

De Brinta borrelt en mijn ontbijt is klaar, de legging zit weer strak om mijn benen en mijn bruine vest is niet om aan te zien maar ow zo lekker warm. De twee paar sokken liggen klaar maar vandaag doe ik die pas aan op het werk. Het is warm buiten en de sjaal siert om mijn nek. Straks loop ik weer in een blauwe jas, rood haarnetje en gele helm, de kleur combinatie is afgrijselijk en de vraag hoe oud ik ben krijg ik dagelijks.

Mijn broodtrommeltje gaat in de tas, al is de naam misleidend want hij bevat geen brood. De slippers gaan aan en daar gaan we weer, een dagje te werk. Dan, dan weer lekker twee fijne dagen vrij om te genieten van mijn meisje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2018 Our house of modesty · by MinimaDesign