Ons meisje loopt en thuis

Ik staar naar buiten, zie een paar musjes in de boom en mijn dochter staat bij haar nieuwe keukentje. Normaal rollen de teksten zo uit mijn vingers maar het is al bijna een weekje stil. Terwijl ik nog dozen uitruim en spullen uitzoek is ons meisje opeens gaan lopen, stapt ze vrolijk door het huis. Zo gaan wij de box nu uit elkaar halen en naar de kringloop brengen.

Maar voor nu zit ik even op de stoel, staar ik naar buiten terwijl ik rustig mijn smoothie opdrink. Staat mijn dochter bij manlief te bedelen om boekje te lezen, iets wat ze tegenwoordig de hele dag zou willen doen.  Mijn ogen prikken en de vermoeidheid is terug gekeerd, nu een paar dagen na de verhuizing ben ik weer aan het werk. Stond ik voor het eerst weer om kwart voor vijf op om om vijf uur weer thuis te komen.

Leerde ik weer nieuwe lijnen bedienen en werkte ik met nieuwe collega’s samen. Ligt mijn handwerken al weer sinds de verhuizing stil omdat ik de rust niet kan vinden. De spullen die nog opgeruimt moeten worden, de meubels die een plek moeten krijgen en die laatste puntjes op de i brengt onrust.

Maar het huisje voelde meteen de eerste dag goed, in mijn hoofd maak ik plannen voor de tuin en kan ik niet wachten tot het de week van het nieuwe jaar is. Want tot die tijd moeten wij wachten op de nieuwe bank. Gaan wij vandaag een eettafel uitzoeken en morgen de kast van ons meisje in elkaar zetten. We hebben genoeg te doen, maar toch voelt het huis al al thuis aan.

Home is wherever you leave everything
you love and never question that is will
be there when you return.

Comments

  1. Het blijven zulke leuke keukentjes! En wat leuk dat ze nu ook kan lopen, wordt haar wereldje ineens groter van. Vinden die kleintjes meestal zo geweldig leuk! Succes met de laatste puntjes op de I.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2018 Our house of modesty · by MinimaDesign