Even een vroege ochtendwandeling

Het was acht uur toen ik de deur achter ons dichttrok, na een nacht van vier uurtjes wilde ik naar buiten. De wind door mijn haren voelen, het gekraak van bladeren onder mijn voeten horen en even samen buiten wandelen.

Ik wilde de herfst zien, bewust de seizoenen ervaren. Van gekleurde bladeren, paddenstoelen en haren die voor je ogen waaien door de stormachtige wind. Maar de wind bleef uit en het was al vroeg warm, het is gek dat het vandaag wel twintig graden kan worden.

Maar er zijn vele prachtige paddenstoelen te vinden en dat ons meisje in een trui kon rond stappen was natuurlijk ook heel fijn. Even op ontdekkingstocht, alles is nieuw en wanneer je met zo’n klein mini mensje bent zie je zelf nog veel meer.

Terwijl de bramen opnieuw bloemen kregen door de hoge temperaturen en vele zon was de hei ook nog her en der prachtig in bloei.

Het was genieten om de kronkelpaden te bewandelen, terwijl er een klein mensje op mijn rug zat mee te hoppen. Ze werd boos als ik stopte voor een foto, wilde juist rond kijken en vooral lekker gedragen worden. Want zo’n lange ronden in de draagzak vind ze zalig, maar probeer dat maar niet met een kinderwagen…

Even waaide ik uit, zag ik de herfst in al zijn kleuren. Liep ik door het mulle zand en het hoge gras. Een fijne wandeling die hopelijk snel herhaald zal worden, zal ons meisje dan nog steeds zo graag in de draagzak zitten? Ik hoop het.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2018 Our house of modesty · by MinimaDesign