Soms gaat hij af…

Al een paar keer zat ik achter de laptop, probeerde ik iets uit mijn vingers te krijgen. Maar steeds hielt het op en staarde ik naar mijn handen. Maar nu zit ik hier en in plaats dat ik voor een scherm zit kijk ik naar het water.  Voel ik de wind in mijn gezicht en hoor ik het geruis van het riet.

Het liefst zou ik willen schrijven dat het goed gaat, dat ik goed in mijn vel zit en ik weer met plezier de deur uit ga. Maar helaas dat is allemaal niet waar, nog altijd vecht ik om mijn bed uit te komen. Vecht ik om onder de mensen te geraken en mij niet te veel af te zonderen. Ik probeer elke dag weer mijn gedachtes en gevoelens te delen met mijn man. Knuffel mijn dochter tot zij er gek van word en kan opeens zo in en in moe zijn.

Soms gaat de trigger af en dan sta ik opeens in dikke tranen, gaat er een vreemd gevoel door mijn aderen en heb ik geen zin meer in de dag. Wanneer dat gebeurt ben ik de dagen erna moe en moet ik naar buiten, naar de zee of het bos. Dan wil ik niemand zien of spreken, dan is de wereld opeens bedekt met een laag dikke mist. Op zo’n moment is het soms lastig om door de mist heen te kijken, maar wanneer dat lukt en tussen de mist dan zo’n klein meisje staat lijkt het of de zon weer opkomt.

Langzaam probeer ik mezelf weer een beetje te vinden, kleed ik mij met de heerlijkste zachte stoffen en schrijf ik wanneer ik er zin in heb. Had ik laatst een intake via de telefoon en mag ik volgende maand twee psychologen onder ogen komen, iets wat mij laat huiveren. Het gaat nog zeker niet goed, maar ik begin het langzaam te omarmen. De vele uren buiten en onbereikbaar zijn werpen zijn vruchten af.

The mountains are my bones, the rivers my veins.
The forest ar my thoughts and the stars are my dreams.
The ocean is my heart, its pounding is my pulse.
The songs of the earth write the music of my soul.

Comments

  1. Misschien vind je juist door jezelf deels af te zonderen wat je nodig bent! De maatschappij drukt wel heel erg op het ‘samen zijn’, en het steentje bij dragen. Maar wat nu als je meer rust wilt en nodig bent. Hopelijk geven de gesprekken je straks wat duidelijkheid en rust, maar ik snap dat het in het begin het een grote en moeilijke stap zal zijn..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2018 Our house of modesty · by MinimaDesign