In een hard gevecht

maart 3, 2019 2 Comments

In een hard gevecht

maart 3, 2019 2 Comments

Ik staar voor mij uit, de laatste week doe ik niet zoveel. De rust om te borduren of breien heb ik niet. Foto’s maken, lange wandelingen met de camera blijven ook uit. De laatste dagen ben ik in een hard gevecht verwikkeld tussen lichaam en geest. Het gevecht is zwaar maar moet gestreden worden om zo langzaam een goed ritme er weer in te krijgen. Een ritme van 5 a 6 keer eten per dag, een ritme van genoeg binnen te krijgen en de gezonde keuzes te maken.

Terwijl ik de laatste keer bij de psycholoog zat werd ze even streng, het was zeker nodig en ergens wilde ik er enkel maar tegen ingaan om mijn stem in mijn hoofd gelijk te geven. Één keer per week wegen was de laatste tijd verre van gelukt en het eten ging enkel maar meer achteruit dan vooruit. Zo werd er een nieuwe afspraak gemaakt en moest ik er voor zorgen dat ik 6 keer per dag at en zo’n 1700 calorieën…

Het stemmetje in mijn hoofd riep meteen een halt toe, hallo zoveel heb je niet nodig…’Je bent al dik genoeg… Dit slaat nergens op…en later kwam er nog bij oké dan, maar hou het dan maar op 1500 calorieën ipv 1700. Terwijl ik met moeite het schema maakte, ik netjes de boodschappen deed werd het iets waar ik opeens bewust mee bezig moest zijn op een goede manier. Ipv niet willen eten, je lichaam negeren die honderden signalen geeft dat het honger heeft moest ik nu opeens mezelf toe zetten om dat appeltje te gaan eten. Opeens moest ik de signalen omarmen, accepteren en gehoor aan geven.

Terwijl de hele week dus in het teken stond van het gevecht was ik op vrijdag uitgeput, lag ik om 8 uur al in bed en kon ik even echt niet meer. Met tranen in mijn ogen en vol met tegenstrijdige gevoelens en gedachten sloot ik de werkweek af. Het is een lastig iets om uit te leggen aan je omgeving, wie kan zich dan ook voorstellen hoe het is om je bij elke hap die je eet schuldig te voelen omdat je jezelf veel te dik vind.

Maar ik ben tevreden met hoe de eerste week is gegaan en langzaam zal er hopelijk een gewoonte komen van 5 a 6 keer eten per dag. Van genoeg eten en je lichaam beter aan te voelen, nu is dit ergens nog moeilijk voor te stellen. Maar dankzij een hulpmiddel merk ik dat er wel meer rust ontstaan, maar daar later meer over!

Voor nu accepteer ik even dat het is zoals het is. Dat er minder tikkende breipennen te horen zijn en ik meer wil slapen van vermoeidheid terwijl ik de strijd in mijn hoofd blijf aangaan. Een strijd die heel langzaam zijn vruchten begint af te werpen, op naar een nieuwe week!

You’re always one decision
away from a totally different life.

2 Comments

  • Nina Hobbysite maart 3, 2019 at 10:34 am

    Poeh heel zwaar. Heel vele sterkte en succes!

  • Lizzy maart 4, 2019 at 10:52 am

    Heel veel sterkte gewenst de komende tijd!

  • Leave a Reply

    About Me


    Welkom bij Our house of modesty, een blog over onze weg naar een sober, simpel leven in de stad. Samen met onze dochter. Read More

    Baby deals

    ×