Bijna 2 jaar moederschap

mei 7, 2019 1 Comment

Bijna 2 jaar moederschap

mei 7, 2019 1 Comment

Over een paar dagen is ons meisje al weer twee jaar oud, twee jaar geleden kwam ze bij ons na een bevalling van in totaal maar acht uurtjes. Van gebroken vliezen tot een klein popje in je handen, zonder enkele vorm van pijnstilling en tot de dag van vandaag kan ik daar heel tevreden op terug kijken. Ons meisje is niet meer zo’n klein meisje en vandaag vertel ik hoe ze het nu doet.

Ze wordt al zo groot

Terwijl ze voor haar keukentje staat kijk ik vol bewondering, ons lange slanke meisje lijkt soms verre van twee. Terwijl ze inmiddels de 92 cm aantikt en 12.5 kilo draagt ze allerlei maten, zo draagt ze van de ene winkel kleren voor 3 a 4 jarige. Bij de andere 98 en bij de volgende 104. Vele broeken zijn te kort en goed bij haar buikje of te breed bij haar buikje en goed op lengte. Het slanke postuur heeft ze van haar vader, plus het komt ook wel een klein beetje door het eten denk ik.

Al die woorden

Al die woorden die ze al kan zeggen wordt ik vaak wel een beetje stil van. Vooral wanneer ze opeens weer een hoop nieuwe woorden zegt en ik alleen maar kan denken ‘waar heeft ze die nu weer geleerd.’ Tegenwoordig beginnen de zinnen ook al te komen zoals “oh pip is hier.” En ze weet vele woordjes zoals lamp, klok, bal, prikkeldraad, dankjewel, buiten en nog veel meer. Ze begint zelf poesje mauw te zingen of slaap kindje slaap al herken ik dit nog vooral aan de klanken.

Ze slaapt niet door

Drie keer kwam ze vannacht, huilend of met een boek stond ze naast ons bed. Nee ons meisje slaapt niet door en heeft ze misschien tien keer gedaan in haar leven hier in huis. Elke nacht komt ze minimaal één keer en of dit binnen kort niet meer gebeurd, ik geloof daar niks van. Maar hopen doe ik het zeker want al die gebroken nachten blijven zwaar en wij kunnen er helemaal niks aan doen. Ze moet zelf haar rust vinden, want ook zij vind het wakker worden niet leuk.

Tevreden met weinig

Nog altijd staat er een keukentje in huis met wat speelgoed, heeft ze wel wat boeken en kan ze heerlijk zoet spelen met wat ze heeft. Wanneer wij in de winkel lopen en zij een paar knuffels ziet pakt ze altijd minimaal één knuffel. Maar wanneer ik vraag om hem terug te leggen en mee  te gaan is dit geen enkel probleem. Ze hoeft nog altijd niet veel meer speelgoed, ze speelt eigenlijk ook altijd wel met de zelfde dingen. Zo speelt ze nog altijd graag met haar blokken, het houten koffiezetapparaat, het paard en de auto.

Buiten

Als het regent, hard waait of de zon schijnt, het maakt niet uit ze wil altijd naar buiten. Elke dag wil ze minimaal één keer een rondje lopen of in de tuin spelen. Graag speelt ze met haar beesten en schepje in het zand in de tuin, rent ze rondjes en gaat ze graag naar de speeltuin.

Niet met liefde eten

Terwijl de aardappelen, soepstengels, kaas, brinta, brood en ei niet zijn aan te slepen eet ze verder nog niet met liefde. Wanneer ik groente kook en voor haar neerzet wil ze het niet, maar wanneer je er een klein beetje een stamppot van maakt dan eet ze het zo op. Geef je haar een stukje cake, taart, slagroom, ijs of yoghurt dan kijk ze afkeurend en draait ze haar hoofd weg. Bij yoghurt en slagroom ging ze zelfs kokhalzen…

Thuis krijgt ze eigenlijk voornamelijk fruit, brood of brinta, avondeten en blijven de koekjes en snacks meestal weg. Nee ik leer haar graag smoothies drinken, banaantjes of appeltjes eten. Straks hopelijk ook tomaatjes, komkommer en andere groentes en fruit. Nu wil ze dit nog niet graag.  Buitenshuis mag ze zeker wel eens wat lekkers maar meestal heeft ze er dan geen zin in of aandacht voor. Maar ook hier krijgt ze zeker wel eens een frietje uit de oven, een plakje worst of een koekje die wij eten.


Het moederschap vind ik nog altijd iets moois, vooral nu ze echt haar eigen karakter steeds meer laat zien. Ik heb het nooit echt als zwaar gezien, alles loopt vloeiend in elkaar over en gaat zoals het gaat. Natuurlijk hebben wij ook hele lastige dagen waar ons geduld wordt opgerekt tot onkenbaar grote proporties… Maar wanneer ze dan weer even lekker zelf op de bank zit met een boekje, danst op de muziek of andere spelletjes wil doen genieten wij weer volop en vergeten we die lastige dagen.

1 Comment

  • Michelle mei 7, 2019 at 6:58 pm

    Mooi om te zien hoe grote meid het al wordt! Ergens lees ik zoveel herkenning maar ook heel veel verschillen. Dat blijf je toch houden met kindjes. Op naar haar tweede verjaardag! En pfoe en bevalling van 8 uurtjes had ik graag voor getekend hihi

  • Leave a Reply

    About Me


    Welkom bij Our house of modesty, een blog over onze weg naar een sober, simpel leven in de stad. Samen met onze dochter. Read More

    Baby deals

    ×