4 punten waar ik over nadenk op mijn weg naar Slow living

juli 3, 2019 No Comments

4 punten waar ik over nadenk op mijn weg naar Slow living

juli 3, 2019 No Comments

Terwijl de laatste tijd vol stond met levenslessen kom ik steeds dichter bij de kern van mijzelf. Onbewust hebben mensen mij veel dingen laten inzien en heb de afgelopen weken rustig zitten nadenken.  Puzzelstukjes in elkaar geschoven en zo een nieuwe mooie puzzel gemaakt, zo ontstond die vrouw op de foto en dacht ik na over de volgende punten.

Zonder genade is minimalisme een andere maatstaf voor perfectie

Eigenlijk weten wij allemaal wel dat de wereld waarin wij leven hier in het westen ons verteld dat hoe meer wij hebben, hoe beter wij zijn. Zo werken wij zo hard mogelijk om de duurste dingen te kopen, zitten onze agenda’s helemaal vol en hebben wij het eigenlijk altijd wel druk.

Toen kwam minimalisme langzaam om de hoek kijken, steeds meer mensen begonnen te minimaliseren en zo begonnen mensen elkaar ook te vergelijken.

“Laat vergelijken nu de dief zijn van vreugde en geluk. “

Ik heb vaak genoeg gehoord tijdens ons pad naar versoberen van mensen om mij heen “ja maar dat is niet minimalistisch.” Maar is minimalisme niet een ruim begrip zonder eisen? Is minimalisme niet simpel weg een manier om wat minder het gevoel te hebben van willen hebben?

Denken over het leven of echt leven.

Ik kan zo heerlijk in bed liggen te dromen over het leven, over wat ik misschien zou willen doen. Ondertussen dendert de trein door en veranderd er niks. Ik blijf rennen en doen wat de maatschappij lijkt te vragen, ik mis vaak het simpele gevoel van rust, het kunnen omarmen  van de stilten. Het helemaal kunnen focussen op één ding tegelijk en niet afglijd worden door mijn telefoon, de buurman die praat in de tuin. Het vliegtuig die overvliegt of simpel weg gewoon iets kleins zoals een pen die niet recht ligt…

Ik denk vaak na over de stappen die ik nog wil zetten om langzaam groener te gaan leven, over de blogs die ik zou willen schrijven. De foto’s die ik zou willen maken of simpel weg de wandelingen die ik nog eens zou willen lopen met zijn drieën. Maar echt het te gaan doen blijft toch uit, ik denk na maar leef het leven niet wat ik voor ogen heb…

Nu helpt de The mental battle natuurlijk niet, juist daardoor wil ik vaker in mijn bed blijven liggen met een deken over mijn hoofd. De duisternis omarmen en de stilte, maar dit gevecht is tegelijkertijd ook direct de motor om te gaan doen wat mijn hart mij ingeeft.

Leef vol overgaven en maak herinneringen

Toen het echt even minder ging verloor ik de vreugde van het leven, nu vandaag moet ik die nog vaak zoeken en voor dit gevoel hard vechten. Maar tegenwoordig doe ik dit met liefde, probeer ik juist de dingen die ik doe vol overgaven te doen. Zo stapte ik op de fiets om een lange fietstocht te maken met mijn meisje, wandelde ik in het bos en genoot ik van haar enthousiasme. Kijk ik meer naar mijn man en luister ik.

Ik bedoel dan echt kijken en luisteren en niet in je hoofd allerlei andere gedachtes, antwoorden of beelden tevoorschijn te toveren. Maar vol aandacht en overgaven van het moment genieten die zich voordoet. Bijvoorbeeld de aanwezigheid voelen wanneer je met zijn tweeën in het gras ligt met je ogen dicht, zwijgend genietend van de rust en muziek van de natuur.

Tijd voor elkaar, tijd voor het echte leven en tijd voor mooie herinneringen te maken. Het is iets wat zo weinig kost en je toch meteen zoveel rijker maakt, door dat wij de laatste tijd meer praten over wat wij beide willen komen wij dichter bij en maken wij meer herinneringen. Kom ik weer buiten in de natuur en geniet ik echt van de stilte, niks doen of gewoon even een podcast luisteren liggend in het gras.

Het maakt niet uit wat jij verwijderd, het gaat er om dat je stopt het het toevoegen van…

Toen ik zwanger was wilde ik het huis eigenlijk helemaal ontdoen van spullen die wij niet nodig hadden, daarna wilde ik dit weer toen wij gingen verhuizen naar ons grote mensen huis… Vandaag de dag zijn er nog genoeg plekjes in huis die nog eens onder handen genomen mogen worden. Maar ook mijn laptop vol foto’s, mijn telefoon vol apps en foto’s…

Zo zie je maar weer bij mij, het maakt niet uit hoeveel je weg doet, hoeveel je minimaliseert. Als je niet stopt met de dingen die je niet wil toevoegen veranderd er uiteindelijk niks.

Denk jij hier wel eens over na?

No Comments

Leave a Reply

About Me

About Me


Welkom bij Our house of modesty, een blog over onze weg naar een sober, simpel leven in de stad. Samen met onze dochter. Read More

Zomerlezen juni 2019

×